Brief aan Dorisse

Het gevoel dat ik iets moest doen groeide.

Zo kwam ik uit bij SOS Kinderdorpen, allemaal kindjes, overal ter wereld die geen mama en papa meer hebben.

Mijn hart brak bij het zien van een documentaire, terwijl mijn eigen dochtertje Lou rondliep met een lekkere koek in haar hand (I knowww, rondliep ;-)) en niet wetend welk speelgoed eerst te kiezen. Zó moet het, en soms staan we er niet bij stil dat heel veel kinderen het minder goed hebben.

SOS Kinderdorpen zorgt ervoor dat die kinderen opgroeien in een warme thuis, zodat ze gewoon kind kunnen zijn en opgroeien tot sterke volwassenen.

Met zelf een dochter van bijna 3 jaar te hebben, waar alles zo goed en vanzelf mee gaat, kreeg ik de behoefte om iets terug te doen.

Zo kwam ik uit bij Dorisse, een kindje van bijna 4 uit Burkina Faso. Dorisse is zo een lieve, mooie kleuter die samen met haar tweelingzusje Dorianne en nog andere kinderen bij een SOS mama woont.

Burkina Faso was een logische beslissing toen ik koos om SOS meter te worden, ik had gekozen voor het vakje ‘waar de nood het hoogst is’.

Dankzij SOS Kinderdorpen krijgen die kinderen opnieuw de kans om gelukkig te worden. Je geeft hen een toekomst en tovert opnieuw een glimlach op hun gezicht. Door de school waar zij nu zit, kunnen haar dromen ook werkelijkheid worden. Ik geef als SOS meter elke maand een bedrag, maar ik krijg er zoveel meer van terug.

Bovendien hoop ik om binnenkort met Lou naar daar te reizen zodat ze beseft hoe goed ze het hier eigenlijk wel heeft. Zo leert ze dat er veel kinderen in de wereld zijn die het met veel minder moeten doen dan zij.

Tot snel.

Liefs, Eva